Van stilte naar scherm

Sommige momenten voelen groter dan je van tevoren had gedacht.

Toen ik Echo’s van de Stilte schreef, zat ik alleen met mijn notitieboek. Veel van de gedichten ontstonden op momenten waarop ik probeerde woorden te geven aan ervaringen die zich eigenlijk moeilijk laten uitleggen. Verlies, liefde, mentale gezondheid. De momenten waarop je jezelf kwijtraakt en de lange, soms lastige weg waarop je langzaam weer iets van jezelf terugvindt.

Ik schreef niet met de gedachte dat ik op een dag op televisie over deze woorden zou praten. En toch zat ik daar.

Onlangs was ik te gast bij Omroep Bollenstreek om te vertellen over mijn gedichtenbundel Echo’s van de Stilte. Over het ontstaan van de bundel, de persoonlijke verhalen achter de gedichten en waarom ik ervoor heb gekozen om ook over de donkere periodes in mijn leven te schrijven.

Het was een bijzondere ervaring. Schrijven geeft afstand. Je kunt zoeken naar woorden, zinnen veranderen en stil blijven wanneer je nog niet weet wat je wilt zeggen. In een interview is dat anders, je zit daar als jezelf. Zonder de bescherming van een gedicht of een bladzijde.

Tegelijkertijd voelde het belangrijk om daar te zitten. Als psycholoog heb ik jarenlang met mensen gesproken over mentale gezondheid, kwetsbaarheid en de dingen die we vaak verborgen proberen te houden. Met Echo’s van de Stilte koos ik ervoor om ook iets van mijn eigen verhaal zichtbaar te maken. Niet omdat ik denk dat mijn verhaal bijzonderder is dan dat van een ander. Juist omdat zoveel mensen periodes kennen waarin het leven donker wordt. Waarin je jezelf niet meer herkent en waarin verlies, psychische kwetsbaarheid of eenzaamheid ervoor zorgen dat je niet weet hoe je verder moet. Ik geloof dat er iets kan veranderen wanneer we daar eerlijker over durven spreken.

Tijdens het interview mocht ik vertellen over de weg die uiteindelijk leidde naar Echo’s van de Stilte. Een bundel over donkerte, maar ook over beweging. Over de zee als plek van verlies, vrijheid en thuiskomen. Over het besef dat herstel niet betekent dat alles wat pijn doet verdwijnt, maar dat je langzaam leert om ook daar ruimte voor te maken.

Misschien was dat voor mij wel het meest bijzondere aan deze ervaring. Dat woorden die ooit alleen van mij waren, nu hun weg naar anderen vinden. Via mijn boek, maar ook via gesprekken en deze keer zelfs via televisie.

Ik ben dankbaar dat Omroep Bollenstreek mij de ruimte gaf om mijn verhaal en mijn bundel onder de aandacht te brengen.

Echo’s van de Stilte is mijn eerste gedichtenbundel en gaat over mentale gezondheid, verlies, liefde, innerlijke groei en het langzaam terugvinden van licht.

Hieronder kun je het interview terugkijken.